i = MUNKEN POLECA Więcej o technikach uszlechatniajacych Munkena dowiesz sie w sekcji Papier.

Click for popup

	Termografia

Metoda ta wymaga rozbudowy maszyny drukującej o specjalną przystawkę oraz piec. Po zakończeniu normalnego procesu drukowania na wilgotną jeszcze farbę napylany jest specjalny proszek. Następnie arkusz przechodzi do pieca, gdzie farba i proszek topią się i pęcznieją, tworząc relief, który następnie schnie i twardnieje. W termografii można stosować wszystkie kolory PMS. Termografia nadaje się najlepiej do cienkich linii i tekstu. Na drukach z zastosowaniem termografii nie zaleca się wykonywania tłoczeń lub tłoczeń folią.

Click for popup

	Tłoczenie

Proces tworzenia różnic w poziomie powierzchni papieru, czyli obszarów wklęsłych i wypukłych, określanych jako reliefy, nosi nazwę tłoczenia. Wzór jest tworzony w prasie za pomocą matryc do tłoczeń. Istnieją dwa główne rodzaje wytłaczania: wytłaczanie pozytywowe i wytłaczanie negatywowe. Wytłaczanie pozytywowe polega na tworzeniu wypukłości pewnego fragmentu powierzchni papieru, natomiast wytłaczanie negatywowe – na wykonywaniu zagłębienia określonej partii. Można też połączyć obie techniki. Metoda ta jest najbardziej zaawansowana i może być realizowana wyłącznie przy użyciu kompletu form do tłoczeń – tzw. matrycy i patrycy. Przy zamawianiu form do tłoczeń szczególnie ważne jest uprzednie wybranie papieru i bardzo precyzyjne określenie oczekiwanych efektów. Gatunek papieru jest kluczowym czynnikiem przy tłoczeniu. Ogólna zasada jest taka, że im grubszy i bardziej miękki jest papier, tym lepsze rezultaty. i Wytrzymałość papieru jest również istotna i generalnie zaleca się papier bezdrzewny, bardziej wytrzymały na przepuklenie. Warto też pamiętać, że aby uniknąć przepuklenia, trzeba przy wytłaczaniu zastosować odpowiedni docisk. i Przy wytłaczaniu ważne jest wykonanie dokładnych testów – na odpowiednim papierze, a przed etapem właściwego wytłaczania niezbędna jest bliska współpraca między wykonawcą formy a drukarnią.

Click for popup

	Tłoczenie folią

Tłoczenie folią polega na nałożeniu na papier (zwykle na gorąco) cienkiej warstwy folii. Folia ta jest zazwyczaj metaliczna, choć występują również wersje perłowe oraz strukturalne. Jeżeli stosuje się więcej niż jedną folię, to poszczególne folie nie powinny na siebie zachodzić, a przed rozpoczęciem tłoczenia folią farba musi odpowiednio wyschnąć – w przeciwnym razie folia nie będzie się dobrze trzymać. Ważne jest również to, by przy drukowaniu nie stosować zbyt dużej ilości proszku do napylania. W kontekście zagadnień związanych z tłoczeniem folią słyszy się czasami również o wytłaczaniu folią – tzn. o wytłaczaniu papieru równocześnie z tłoczeniem folią.

Click for popup

	Laminowanie warstwowe/kaszerowanie

Inny, różniący się od opisanej powyżej techniki rodzaj laminowania polega na sklejaniu ze sobą kilku warstw papieru w celu uzyskania grubszego arkusza. Na przykład dwa arkusze o gramaturze 150 g/m² mogą zostać połączone i utworzyć arkusz o gramaturze nieco ponad 300 g/m² (klej również waży kilka gramów). Laminowany arkusz może być wykonany z różnych materiałów, takich jak karton, papier okładkowy, folia z tworzywa sztucznego lub folia metalowa.

Click for popup

	Laminowanie/foliowanie

Foliowanie polega na nałożeniu cienkiej powłoki folii z tworzywa sztucznego na powierzchnię papieru. Metoda ta sprawdza się dobrze w przypadku papieru niepowlekanego i jest stosowana podobnie jak lakierowanie w celu zapewnienia lepszej ochrony druku przed zabrudzeniem i zużyciem, a także większej odporności na zginanie. Laminowanie pozwala też nadać powierzchni papieru specyficzny wygląd. Wdużym stopniu zależy to od zastosowanego laminatu – może on być na przykład matowy, błyszczący lub opatrzony wzorem, a także od chropowatości papieru. i W celu uzyskania optymalnych rezultatów laminowania papieru niepowlekanego należy wykorzystać papier o małej chropowatości. Ponieważ chropowata powierzchnia papieru utrudnia przyklejenie się folii, druk będzie wyglądał na nieco „mleczny”, „zmatowiony”, szczególnie w przypadku laminowania powierzchni ciemnych. Podobnie jak przy lakierowaniu w procesie drukowania ważne jest zastosowanie minimalnej ilości proszku do napylania odbitki – większa jego ilość może pogorszyć przyleganie folii, a w rezultacie zepsuć wygląd gotowej pracy. Istnieją dwie techniki laminacji: z użyciem kleju bądź z użyciem folii z gotowym klejem. Do papieru niepowlekanego preferuje się na ogół folie nie pokryte wcześniej klejem. Istnieje tu jednak wyjątek, a mianowicie laminowanie materiałów drukowanych cyfrowo. Ze względu na fakt, że tonery w cyfrowej maszynie drukującej często zawierają silikony, trudno jest zapewnić właściwe przywieranie folii. Dlatego w tym przypadku należy stosować folie pokryte wcześniej klejem i prowadzić proces laminacji na gorąco. i Mówiąc o wysokiej temperaturze, należy pamiętać, że papier ulega deformacjom pod wpływem zmian temperatury i wilgotności powietrza. Zmianom takim nie ulegają folie. Innymi słowy: laminowanie arkusza papieru przed wyschnięciem farby lub arkusza o nietypowej wilgotności może być źródłem problemów.

Click for popup

	Lakierowanie

Oprócz laminowania lakierowanie stanowi najczęściej stosowaną metodę wykańczania powierzchni materiału drukowanego na papierze. Istnieje wiele metod lakierowania, z których najpopularniejszymi są: miejscowe pokrywanie lakierem UV w maszynie sitodrukowej, lakierowanie pełne i lakierowanie ochronne wykonywane bezpośrednio w maszynie drukującej. Papier niepowlekany nadaje się doskonale do lakierowania, choć należy przy tym pamiętać, że uzyskane efekty będą nieco inne od uzyskiwanych na papierze powlekanym. Ponieważ maszynowe lakierowanie odbitki rzadko kończy się całkowitym sukcesem, lepiej wybrać miejscowe pokrywanie lakierem UV. Polega ono na lakierowaniu wybranych partii papieru, takich jak ilustracja lub logotyp. Stosując miejscowe pokrywanie lakierem UV na papierze niepowlekanym, można uzyskać bardzo specyficzne i ciekawe efekty. Przy miejscowym lakierowaniu papieru niepowlekanego ważne jest uprzednie zagruntowanie lakierowanych powierzchni, a następnie jednokrotne, lub w pewnych przypadkach dwukrotne, naniesienie lakieru dla uzyskania oczekiwanego rezultatu. Należy również pamiętać, że złamywanie lakierowanych odbitek może stwarzać problemy. Lakier jest twardy, w związku z czym przy złamywaniu papieru warstwa zewnętrzna może pękać. Da się tego uniknąć, wykonując bigowanie (przegniatanie) papieru w miejscu jego zgięcia. Arkusz papieru może zostać polakierowany także w maszynie drukującej przy użyciu metody lakierowania maszynowego. Różnica polega na tym, że nie uzyskuje się połysku, ponieważ lakier jest wchłaniany przez papier. Wówczas przede wszystkim chroni on druk przed zabrudzeniem, kurzem i zużyciem, dlatego też metoda ta jest często określana mianem lakierowania ochronnego.

Click for popup